|
Banjara
Naama |
| Nazir
Akbarabadi |
Tuk hirs-o-hawa ko chhor main, mat des bades phire mara,
Qazzaq ajal ka loote hai din raat, baja kar naqqara;
Kya bidhiya, bhainsa, bel, shutar, kya goien, palla, sarbhara,
Kya gehun, chawal, moth, matar, kya aag, dhuan, kya angara,
Sab thath para rah jawega jab laad chalega banjara.
Gar tu hai lakhhi banjara, aur khep bhi teri bhari hai,
Ai ghafil; tujh se bhi charhta ik aur bara beopari hai,
Kya shakkar, misri, qand, giri, kya sambhar, meetha, khari hai,
Kya daakh, munaqqa, saunth, mirch, kya kesar, laung, supari
hai,
Sab thath para rah jawega jab laad chalega banjara.
Tu bidhiya laade, bel bhare, jo purab pachhim jawega,
Ya sood barha kar lawega, ya tota, ghata, pawega,
Qazzaq ajal ka raste mein jab bhala mar girawega,
Dhan, daulat, naati, pota kya, ik kunba kaam na aawega,
Sab thath para rah jawega jab laad chalega banjara.
Aadmi Naama
Duniya mein baadshah hai, so hai woh bhi aadmi,
Aur muflis-o-gada hai, so hai woh bhi aadmi;
Zardaar, be-nawa hai, so hai woh bhi aadmi,
Naimat jo kha raha hai, so hai woh bhi aadmi,
Tukre jo maangta hai, so hai woh bhi aadmi.
Abdaal-o-qutab-o-ghaus-o-wali, aadmi hue,
Munkir bhi aadmi hue, aur kufr ke bhare,
Kya kya karishme kishf-o-karamaat ke kieye,
Hatta ke apne zuhd-o-rayazat ke zor se
Khaliq se ja mila hai, so woh bhi hai aadmi.
Faroun ne kiya tha jo dawa khudaai ka,
Shaddad bhi bahisht bana kar hua khuda,
Namrod bhi khuda hi kahata tha barmala,
Yeh baat hai samajhne ki, aage kahun main kya?
Yaan tak jo ho chuka hai, so hai woh bhi aadmi.
|